پرچم سیاه نشانه‌ تشیع

پرچم سیاه نشانه‌ تشیع

در مقاله قبلی در مورد پرچم های سیاه و انگیزه خروج آنها نوشتیم که مقدمه ای بر این موضوع بود. حال امروز با اشاره به احادیثی از امام علی (ع) موضوع "پرچم های سیاه نشانه تشیع" را بررسی می کنیم.

با توجه به این‌که هر قوم و ملتی در هر عصر و زمانی، طبق سنت معمول، دارای نشانه‌ای مخصوص بوده است، اگر روایات را ملاحظه کنیم می‌بینیم که رهبران دینی و پیشوایان مذهبی ما از حرکت گروهی خبر داده‌اند که دارای پرچم‌های سیاه می‌باشند و از آن‌ها با عنوان «رایات سود» یاد شده است.

پرچم های سیاه

این پرچم‌ها همان پرچم‌های سیاه متداول امروزِ شیعیان است و همین پرچم‌ها نشانه‌ی استقلال، رمز آزادی و مظهر توان و نیروی این گروه مخلص، فداکار و حقیقت‌خواه به شمار می‌آید. همچنین این پرچم‌ها، افزون بر آن‌که یکی از نشانه‌های بارز عزاداری شیعیان و علامت غم‌گساری آنان بر شهدای گلگون‌کفن کربلا و نکوهش بنی‌امیه و همه‌ی جنایتکاران و ستم‌پیشگان در طول تاریخ بشریت است- به‌ویژه در ایام عزاداری و سوگواری سرور شهیدان و رهبر آزاد‌مردان جهان، حضرت حسین بن علی علیه‌السلام که در هر شهر و روستا، بر سر هر کوی و برزن، بر درِ خانه‌ها، مساجد، حسینیه‌ها، تکایا و گوشه و کنار خیابان‌ها نصب می‌گردد و شیعیان راستین آن حضرت بدین‌وسیله شدت حزن و اندوه خود را به جهانیان اعلام می‌کنند.

پرچم های سیاه در زمان پیامبر(ص)

البته درست است که این پرچم‌ها با این کیفیت یا رنگ خاص، در دوران رسالت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله یا در زمان برخی از ائمه‌ی معصومین علیهم‌السلام وجود نداشته است؛ ولی از آن‌جا که شخص رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و جانشینان معصوم ایشان همواره با عالم غیب در ارتباط بوده‌اند و بر اثر وحی، نبوت و احراز مقام امامت و ولایت، از حقیقت و آینده‌ی جهان ترسیمی روشن داشته‌اند، از آینده‌ی درخشان ملتی که شعار آنان «پرچم‌های سیاه» بوده و برای احقاق حق و براندازی نظام ظلم و ستم و احیای مذهب خود در آینده قیام خواهند کرد، خبر داده‌اند.

این گروه، زمینه‌سازان انقلاب جهانی حضرت مهدی علیه‌السلام خواهند بود و پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله مسلمانان را از حرکت انقلابی چنین مردمی که پس از گذشت سالیان دراز پدیدار می‌شوند، آگاه ساخته و شعار مخصوص آنان ـ که همان «پرچم‌های سیاه» است ـ را به جهانیان گوشزد فرموده‌اند.

به هر حال، در این زمینه روایات فراوانی در کتب معتبر شیعه و سنی وجود دارد که برای نمونه، تنها به ذکر دو حدیث اکتفا می‌کنیم 

حدیث امام علی (ع) درباره پرچم های سیاه

متقی هندی در کتاب کنزالعمال درباره‌ی صاحبان پرچم‌های سیاه ـ که با لشکریان سفیانی مواجه شده و آنان را در جنگ شکست می‌دهند ـ در ضمن خطبه‌ای مفصل از امیرالمؤمنین علیه‌السلام چنین نقل می‌کند:

«فیبعث علیه فتیً من قبل المشرق یدعو إلی أهل‌بیت النبی صلی‌الله‌علیه‌وآله، هم أصحاب الرایات السود و المستضعفون، فیعزّهم الله و ینزل علیهم النصر، فلا یقاتلهم أحد إلا هزموه.»

یعنی: جوانمردی آزاده از سوی مشرق علیه سفیانی برانگیخته می‌شود که مردم را به سوی اهل‌بیت پیامبر دعوت می‌کند. آنان صاحبان پرچم‌های سیاه و از مستضعفان‌اند. خداوند به آنان قدرت و عزت می‌بخشد و یاری خود را بر ایشان نازل می‌کند و هیچ‌کس با آنان نمی‌جنگد مگر آن‌که شکست می‌خورد.

پرچم های سیاه و امام مهدی (عج)

محمد بن ابراهیم نعمانی در کتاب غیبت نعمانی و علامه مجلسی در بحارالانوار روایت کرده‌اند که کعب‌الاحبار در ضمن حدیثی نسبتاً مفصل گفت:

حضرت قائم عجل‌الله‌تعالی‌فرجه از نسل علی علیه‌السلام است. برای او غیبتی همانند غیبت یوسف و بازگشتی مانند بازگشت عیسی بن مریم علیه‌السلام خواهد بود. پس از مدتی غیبت، در زمانی ظهور می‌کند که ستاره‌ای سرخ یا ستاره‌ای دیگر طلوع کرده، «زوراء» ویران شده، «مزوره» فرو رفته، سفیانی خروج کرده و جنگی سخت میان فرزندان عباس و جوانان ارمنیه و آذربایجان درگرفته باشد؛ جنگی که در آن هزاران نفر کشته می‌شوند. در آن نبرد بزرگ، پرچم‌های سیاه در اهتزاز است؛ جنگی که مرگ سرخ (کشتن و کشته‌شدن با ابزار جنگی) را به مردم بشارت می‌دهد و با طاعونی خطرناک همراه است.

.

.

.

اللهم عجل لولیک الفرج

گروه عاشقان امام مهدی (عج) در پیامرسان ایتا

پیشگویی علی علیه‌السلام از آینده ایرانیان