فرازی از دعای افتتاح

 اللَّهُمَّ أَرِنِی الطَّلْعَةَ الرَّشِیدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِیدَةَ؛ خدایا آن جمال بارشادت، و پیشانى ستوده را به من بنمایان،

 وَ اکْحُلْ نَاظِرِی بِنَظْرَةٍ مِنِّی إِلَیْهِ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُ؛  و با نگاهى از من به او دیده‌ام را سرمه بنه، و در گشایش امرش شتاب کن،

 وَ سَهِّلْ مَخْرَجَهُ وَ أَوْسِعْ مَنْهَجَهُ؛   و درآمدنش را آسان گردان، و راهش را وسعت بخش،

وَ اسْلُکْ بِی مَحَجَّتَهُ وَ أَنْفِذْ أَمْرَه وَ اشْدُدْ أَزْرَهُ وَ اعْمُرِ؛  و مرا به راهش درآور، و فرمانش را نافذ کن و پشتش را محکم گردان.

 اللَّهُمَّ بِهِ بِلادَکَ وَ أَحْیِ بِهِ عِبَادَکَ؛  خدایا به دست او کشورهایت را آباد کن، و بندگانت را به‌وسیله‌ی او زنده فرما،